Μικρές αλλαγές – μεγάλες διαφορές!
Μικρές αλλαγές - μεγάλες διαφορές!
Πολλοί πιστεύουν ότι ξεκινώντας διατροφή πρέπει να αλλάξουμε όλες τις «κακές» μας συνήθειες. Πράγμα που δεν είναι δυστυχώς πάντα εφικτό, με επακόλουθο να τα παρατάμε. Ο πιο απλός και αποτελεσματικός τρόπος είναι με «Μικρές αλλαγές – μεγάλες διαφορές».
Από μικροί βασιζόμαστε στην οικογένεια μας, για να μάθουμε να λειτουργούμε σε ένα σύνολο, την οικογένεια και κατ’ επέκταση την κοινωνία.
Έκτος από τις κοινωνικές δεξιότητες που αναπτύσσουμε,όμως, διαμορφώνουμε και κάποιες συνήθειες και συμπεριφορές όσον αφορά πολλά πράγματα. Μέσα σε αυτές είναι η διατροφή μας, καθώς και η συμπεριφορά μας στο τραπέζι, από το τι και πως θα φάμε μέχρι την ώρα του φαγητού.
Δυστυχώς, όμως, τα ποσοστά παχυσαρκίας ολοένα και αυξάνονται πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να γίνουν κάποιες αλλαγές στη διατροφική μας συμπεριφορά.
Οι αλλαγές αυτές πρέπει να είναι μικρές, σταδιακές και αποδεκτές από όλα τα μέλη της οικογένειας, έτσι ώστε να μπορέσουν να εδραιωθούν καινούργιες συνήθειες σχετικά με τη διατροφή και να επιτευχθεί αλλαγή της διατροφικής συμπεριφοράς.
Μια από τις πρώτες αλλαγές.
Μια από τις πρώτες αλλαγές αν όχι η πρώτη είναι ο χώρος εστίασης. Το να τρως όρθιος δίπλα στην κουζίνα ή σκυμμένος στο τραπεζάκι μπροστά στην τηλεόραση δεν είναι ό,τι καλύτερο.
Το να ετοιμάσεις το τραπέζι για να φας δεν παίρνει παραπάνω από 10 λεπτά, δεν χρειάζεται ούτε καλογυαλισμένα ασημικά ούτε λουλούδια και κεριά, καλά είναι και αυτά αλλά για πιο ειδικές περιστάσεις.
Με το να τρως σε ένα συγκεκριμένο μέρος με την άνεσή σου, χωρίς να σου αποσπούν πολλά πράγματα την προσοχή, μπορείς να ελέγξεις την ποσότητα τροφής που καταναλώνεις.
Το επόμενο είναι το σερβίτσιο, γιατί το μέγεθος μετράει.
Όταν μια κανονική μερίδα μπει σε ένα μικρό πιάτο φαίνεται μεγάλη ενώ όταν τη ίδια ακριβώς μερίδα μπει σε ένα μεγάλο φαίνεται μικρή.
Δεν είναι απαραίτητο να αλλαχτούν τα πιάτα, αλλά μπορεί η σαλάτα αντί να είναι σε μια σαλατιέρα στο κέντρο του τραπέζιου να είναι στο ίδιο πιάτο. Τα μαχαιροπίρουνα πρέπει να είναι επίσης σε κανονικό μέγεθος, αν όχι μικρά για να παίρνουμε μικρότερες μπουκιές.
Καλό θα είναι να απουσιάζει από το τραπέζι το αλάτι και να μην υπάρχουν πολλά επιπλέον πράγματα, π.χ. ψωμί, μαγιονέζα, ελαιόλαδο κ.τ.λ. για την αποφυγή πρόσληψης παραπάνω θερμίδων.
Σε περίπτωση που είναι όλη η οικογένεια στο σπίτι, θα ήταν προτιμότερο να φάνε όλοι μαζί, δηλαδή να κάτσουν όλοι μαζί και να σηκωθούν όλοι μαζί. Με αυτόν τον τρόπο,«αναγκάζονται» αυτοί που τρώνε πολύ πιο γρήγορα από κάποιους άλλους να αρχίσουν να τρώνε πιο αργά με αποτέλεσμα να συνειδητοποιήσουν νωρίτερα ότι χόρτασαν.
Ένας ακόμα τρόπος για να τρώει κάποιος πιο αργά είναι η εξής διαδικασία: παίρνει την μπουκιά, αφήνει το πιρούνι ή κουτάλι από το χέρι του, ακουμπά το χέρι στο τραπέζι και έπειτα επαναλαμβάνει.
Η αρχή ειναι κουραστική, αλλά!
Στην αρχή θα είναι κουραστικό, το μόνο σίγουρο, μιας οι περισσότεροι άνθρωποι δε συμπαθούν τις αλλαγές, αλλά με τον καιρό εξοικειώνονται και αντιλαμβάνονται ότι δε χρειάζονται μεγάλη ποσότητα για να χορτάσουν.
Η ώρα των γευμάτων είναι εξίσου σημαντική. Όταν το βραδινό είναι αργά τη νύχτα και έχει μεγάλη απόσταση από το μεσημεριανό τότε κατά πάσα πιθανότητα θα είναι υπερβολικό σε ποσότητα. Για το λόγο αυτό, καλό θα ήταν να μην παραλείπονται γεύματα και αν δεν είναι δυνατό αυτό να γίνεται αντικατάσταση με κάποιο σνακ για καλύτερο έλεγχο της όρεξης.
Αυτές οι αλλαγές αν γίνουν όλες μαζί το μόνο σίγουρο είναι ότι δε θα διαρκέσουν, τουλάχιστον όχι για πολύ. Για να επιτευχθεί αλλαγή διατροφικής συμπεριφοράς το πλάνο πρέπει να απλό, αποδεκτό και, προπαντός, ρεαλιστικό. Με αυτόν τον τρόπο, η απόκτηση υγιούς σωματικού βάρους καθώς και η διατήρησή του γίνεται κάτι το εφικτό.
Γιατί όπως είπαμε και στην αρχή “Μικρές αλλαγές – μεγαλες διαφορές”!